Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Επόμενο στάδιο

Mε έπιασα να τραγουδάω από το πρωϊ μια δική μου μίξη ενός τραγουδιού "Τέλος Εποχής" [από την ομώνυμη ταινία του 1994] και του Advice for the Young at Heart των Tears for Fears.

Είναι βέβαιο ότι εισέρχομαι σε μια νέα εποχή, ύστερα και από το ξεκλήρισμα των προ-προγόνων μου, με το χαμό της γιαγιάς μου, σήμερα.
Μπορώ να γράψω κάμποσα για τη γιαγιά μου καθώς με μεγάλωσε (όχι μόνο εμένα) αλλά θα αρκεστώ μόνο σε ένα: ήταν η σύζυγος του στη φωτογραφία πάνω αριστερά στο βλόγι μου, του παππού μου! Αυτό από μόνο του ήταν ηρωϊκό! ΔΕ μπορείτε να φανταστείτε...Μικρό κοριτσάκι με πλεξούδες ήταν... και έπεσε στα χέρια ενός ανθρώπου που είναι για ..βιβλίο.

Όλα έχουν ένα τέλος, το δικό της ξεκίνησε όταν έχασε "το παιδί της", τον πατέρα μου, κι ας μην ήταν δικό της. Θεωρούσε ότι δεν είχε καμία θέση στο κόσμο μας ύστερα από αυτό. Δεν ήταν εγωϊστικό, όπως μου εξήγησαν άλλοι πιο γραμματιζούμενοι, θρηνούσε το ταίρι της κόρη της, που την άφησε μόνη στο δύσκολο τούτο κόσμο.

Το σκέφτηκε λίγο και αποφάσισε περί το Φλεβάρη ότι δεν υπήρχε λόγος να μείνει μαζί μας. Της έφταναν όσα είχε δει, όσα είχε ζήσει. Τότε ήταν που για πρώτη φορά ξεκίνησε να κλέβει στην αγωγή της. Αλλά στη μια βδομάδα τη τσάκωσαν να κρύβει τα χάπια στη χαρτοπετσέτα.

Μετά, έκανε ένα κουράγιο και περίμενε να πάει στο νησί, όπως κάθε καλοκαίρι και μου έλεγε κάθε φορά που με έβλεπε "με έχουν αφήσει χωρίς λεφτά, πως θα φύγω;"...Αλλά όταν της είπαν ότι δεν πρόκειται να το κουνήσει όλο το καλοκαίρι από το διαμέρισμα έπεσε. Και παραδόθηκε. Θυμήθηκε ξανά ότι δεν ήθελε να μείνει μαζί μας, δεν τη κρατούσε τίποτε πια, ούτε τα εγγόνια ούτε τα δισέγγονα. Τι να τα κάνει αφού δεν θα τα είχε στο νησί...

Ήσυχη, ήρεμη, κρατώντας το χεράκι όλο το βράδυ, μας άφησε.

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Βρώμικο διαμάντι

Όπως μας πληροφορούν τα ΜΜΕ, ο Βενιζέλος ξεκίνησε σειρά επαφών με τους εφοπλιστές.
Δήλωσε επίσης στο Reuters ότι "Σε ό, τι έχει να κάνει με το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, ο υπουργός, σε συνέντευξή του στο Reuters, υποστήριξε πως ο ρόλος της ελληνικής ναυτιλίας θα είναι «αποφασιστικός»" - από τη σελίδα του Βενιζέλου via PoliticsGR διαβάζουμε ότι "Η συμμετοχή της ελληνικης εφοπλιστικής κοινότητας στην προσπάθεια των ιδιωτικοποιήσεων μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Θα συναντηθώ με εκπροσώπους τους την επόμενη εβδομάδα και θα συζητήσουμε για τα προβλήματα και τις ανησυχίες τους".

Αυτό που μετέφερε στους εφοπλιστές πρέπει να ήταν κάπως έτσι: τα φιλέτα γνωρίζετε καλά ποια είναι, είτε να κατέβετε αυτόνομα να τα πάρετε, είτε φτιάχτε κοινοπραξίες με ξένους ώστε να καταφέρουμε να μείνουν όσο το δυνατόν περισσότερα σε ελληνικά χέρια.

Έχει κάποιος ψευδαισθήσεις ότι το κεφάλαιο, είτε ελληνικό εφοπλιστικό είτε διεθνές γαλλικό ή γερμανικό έχει διαφορά;

Κι όμως έχει! Οι ξένοι λόγω νοοτροπίας, κουλτούρας και εκτίμησης στο "ωραίο το μεγάλο και το αληθινό" είμαι βέβαιος ότι θα φερθούν στο φυσικό πλούτο της χώρας πολύ καλύτερα από οποιονδήποτε εγχώριο!
Είμαι βέβαιος ότι θα σεβαστούν περισσότερο από ότι εμείς τα αρχαία που βρίσκονται οπουδήποτε κι αν σκάψει κάποιος, θα σεβαστούν περισσότερα τα δάση και το φυσικό περιβάλλον που (παρά τις πυρκαγιές 30 ετών) διαθέτουμε, θα σεβαστούν τις καρέτα-καρέτα και οτιδήποτε άλλο ζει στο οικόπεδο της Ελλάδας.

Στη τελική, μήπως είχαμε εθνική κυριαρχία πριν; Οι 100 οικογένειες έπαιρναν με αξιοκρατικό τρόπο τις δημόσιες προμήθειες/συμβάσεις/παραχωρήσεις/αποκρατικοποιήσεις;

Το οικόπεδο και ο φυσικός πλούτος που λέγεται "Ελλάδα" είναι ένα διαμάντι, το οποίο όμως βρώμισε. Κάποιοι ήξεραν εδώ και δεκαετίες την αξία του αλλά αποδείχτηκε ότι κοιτούσαν μόνο να πάρουν όσο το δυνατόν περισσότερο από την αξία και τη λάμψη του για τον εαυτό τους.

Τώρα, για δεύτερη φορά τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχουν υπολογίσιμοι - αν όχι ανώτεροι - ξένοι ανταγωνιστές, οι οποίοι και αναγνώρισαν τι κρύβει το βρώμικο διαμάντι (και το θέλουν) και ενδεχόμενα να το προσέξουν περισσότερο από ότι εμείς οι εγχώριοι.
Καλύτερα να είναι δική τους αυτή η ευκαιρία.

Dirty diamond