Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

Εν λευκώ


Τελικά το προηγούμενο ποστ σήκωσε γύρω μου πολλές αντιδράσεις!
Μπορεί σχόλιο να ήταν μόνο ένα, ο περίγυρός μου όμως άλλα έδειξε!
Ότι ο En Lefko 87.7 έχει κλέψει πολλά ..αυτιά!

Προσωπικά, δεν θα ακολουθήσω, μπιτάρει λίγο περισσότερο από ότι θα ήθελα.
Θα προσπαθήσω όμως να ακούσω κάποια στιγμή τον Παναγιώτη!








Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

ο ήχος της πόλης


Έχω μεγαλώσει με το Best Radio.
Το ακούω σχεδόν δύο δεκαετίες.
To θεωρώ "πάντοτε το 2ο καλύτερο ραδιόφωνο της πόλης" και προτιμώ να το ακούω γιατί μου είναι δύσκολο να ψάχνω να βρω ποιο είναι κάθε φορά το 1ο ραδιόφωνο της πόλης.
Το δεύτερο που θεωρούσα ότι το χαρακτηρίζει είναι η αρμονία που είχε με τον καιρό. Αρκούσε να ακούω τι έπαιζε για να καταλάβω πως διαμορφωνόταν ο καιρός έξω.
Δεν επιμένω ότι ήταν τέλειο, υπήρχαν ώρες και ακούσματα που ήταν εκτός ανθρώπινου οργανισμού αλλά...

Τις τελευταίες μέρες-βδομάδες-μήνες έχει περάσει σε άλλη διάσταση. Η κρίση το προσγείωσε στην Ελλάδα του 2012.

Τις τελευταίες μέρες άκουσα από δύο διαφορετικούς ανθρώπους που το άκουγαν ότι δεν είναι σε θέση να το ακούν άλλο. Ότι είναι πένθιμο, Μεγάλη Παρασκευή κι έτσι.
Δεν είναι.
Ακόμα μία φορά ο Best παίζει εξαιρετικά, όπως κάνει και κάθε Μεγάλη Παρασκευή.
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, αυτός είναι ο ήχος της χώρας στο 2013.
Πένθιμος.
Εμβατήριο της Μεγάλης Παρασκευής.
Εδώ είμαστε.
Και εδώ θα μείνουμε για πολύ καιρό ακόμα. Αρκετά πολύ.

Μην κλείνετε άλλο τα αυτιά και τα μάτια σας.




Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2013

Θεσσαλονίκη, 2013


Σχεδόν 4 χρόνια είχαν περάσει. Πολύς καιρός.

Αυθόρμητα διοργανώθηκε αλλά ήταν από αυτά που δε θες να μοιραστείς μήπως και χαλάσουν. Μια μέρα πριν τηλεφώνησα σε ένα μόνο φίλο, ίσα ίσα να του πω ότι θα βγούμε την επόμενη. Άλλα σχέδια δεν έκανα, ούτε καν για φαγητό.

Το ΣΚ δεν ήταν από αυτά που ευνοούν ένα ταξίδι, πολύωρο ψιλόβροχο το ένα βράδυ, αρκετό κρύο όλες τις ώρες. Παρ' όλα αυτά κάναμε καλό περπάτημα στο κέντρο. Όλες τις ώρες αισθανόμουν τουρίστας, πέρασα το χρόνο μου σα τουρίστας. Μπορεί να μη το είχα ξανακάνει.

Εάν είχα μία μόνο εντύπωση να καταθέσω, αυτή ήταν ότι δεν είδα πουθενά χαρούμενα πρόσωπα. Δεν είδα κανέναν να χαμογελάει. Εκτός από μια παρέα φοιτητών το πρώτο βράδυ, αλλά αυτή "δε πιάνει". Μόνο σοβαρά πρόσωπα.

Τουλάχιστον παντού συνάντησα επαγγελματισμό. Η εξυπηρέτηση ήταν έως εξαιρετική αν και περιείχε μια αδιαφορία. Προφανώς και η δουλειά δεν μπορούσε να μασκαρέψει τα σοβαρά πρόσωπα, το συναίσθημα έβγαινε μπροστά.

Η πόλη αυτή είναι δείκτης, όχι μόνο για μένα αλλά και για κολοσσούς (ΙΚΕΑ, WalMart). Η κατάστασή της ορίζει όλη τη χώρα. Όλοι ακολουθούν ή υποκύπτουν. Τα μηνύματα δεν είναι όμορφα. Η πορεία εξ-ευρωπαϊσμού θα αφήσει σημάδια χρόνων.


Tourist info:
Βαλαωρίτου
Ελενίδης Τρίγωνα Πανοράματος
Stagones Live
Moυσείο Λευκός Πύργος-πρώτη φορά ανέβηκα

από τα παλιά: BelAir, Ούζου 




update 11-Φεβρ-2013

το πρώτο πράγμα που έμαθα για τη πόλη ήταν η ιστορία της Εμμανουέλας, η οποία έχει γραφτεί σε πάρα πολλούς τοίχους...

kariola.jpg