Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

πάει η κληρονομιά


Έχω ένα σκούτερ, κληρονομιά. Από τότε που εμφανίστηκε το μεγαλύτερο μηχανάκι, έχει πέσει σε αχρηστεία. Σκουριάζει.
Να πω την αλήθεια, όταν κατάλαβα τη διαφορά σε ασφάλεια που είχε η νιούργια από το μικρό, το φοβόμουν. Φοβόμουνα να το καβαλάω, ένοιωθα εκτεθειμένος. Ακόμα και σε παπάκι αισθανόμουν μεγαλύτερη ασφάλεια. Μπορεί να έφταιγε και η κληρονομιά.

Έχω το Λευτέρη που τον ξέρω 10 χρόνια. Αλβανός που ήρθε στα μέρη μας μικρός. Μέσα στις τόσες δουλειές που έκανε, γνώρισε την Αντριάνα και σκάρωσαν 2 κουτσόβελα. Τις προάλλες που με βρήκε, ζήτησε το σκούτερ. Στη κουβέντα μου είπε ότι η γυναίκα του ήταν και πάλι έγγυος. Αυτή τη φορά, δίδυμα κοριτσάκια. Τρελάθηκα. Εκείνος ακόμα περισσότερο τρελαμένος. Μια χαρά απίστευτη, ένα χαμόγελο που δεν κρυβόταν.

Σήμερα του το έδωσα. Τα χέρια δώσαμε, τα λεφτά ήταν όσα περισσότερα δεν ντρεπόμουν να ζητήσω. Σε δόσεις μάλιστα. Με ευχαρίστησε 6-7 φορές. Άλλες τόσες μου έδωσε το χέρι. Χαρούμενος με τη γυναίκα, χαρούμενος από τα παιδιά που έρχονται, χαρούμενος και από το σκούτερ, που άργησε ένα χρόνο να το ζητήσει σοβαρά. Χαρούμενος κι εγώ, η κληρονομιά θα φταίει.



 

παλιά είχε τίτλο "παράνοια"


έρχεται ένας τύπος και μου λέει:
"Δουλεύω στη ΧΥΖ και μου μείωσαν τον μισθό από 1,200 κάποτε στα 740... Τώρα στις 15 Μάη, που αλλάζουν οι συλλογικές συμβάσεις, θα με ρίξουν ακόμα 2 κατοστάρικα... Το δάνειο που πήρα τις καλές εποχές είναι 600, έχω και ένα παιδί...
Δε θέλω να κλέψω, δε θέλω να κάνω κακό, μια πουστιά έμαθα στην εταιρεία που δουλεύω και μπορώ να σου εξασφαλίσω να πληρώνεις λιγότερα ...
Αν σ' ενδιαφέρει με παίρνεις τηλέφωνο."

τα θέματα που υπάρχουν στις παραπάνω αράδες είναι πολλά και σύνθετα, δε θέλω να επεκταθώ

υ.γ. να χαιρόμαστε την Ημέρα της Ευρώπης που είναι σήμερα


 υ.γ.2. για να απαντηθεί ο τίτλος, κάτι από το μακρινό 2008: Όλη η παράνοια της ελληνικής κοινωνίας
συμπτωματικά, τέτοιες μέρες