η αρχή έγινε..

Την προηγούμενη Δευτέρα είχα ραντεβού με το γιατρό, να γράψει το απαραίτητο σημείωμα.
Την Τετάρτη είχα στα χέρια μου τις φωτογραφίες.
Την Πέμπτη ετοιμάστηκα ψυχολογικά...
Την Παρασκευή, πρώτα πήγα και γράφτηκα και μετά ετοίμασα τα πράγματά μου:
βρήκα τα μπουρνούζια, τις παντόφλες, τα μαγιώ και τα σιλικονάτα σκουφάκια και τα έβαλα όλα σε μια κατακόκκινη τσάντα.

Έφτασα στα αποδυτήρια, αισθανόμουν λίγο χαμένος...
Έκανα το προβλεπόμενο ντους πριν την είσοδο στο χώρο της πισίνας - κάτι που στα χρόνια μου δεν είχε φτάσει ακόμα στην Ελλάδα...
Και βγήκα...

Εκεί ήμουν χαμένος...

Αμέσως ρώτησα κάποιον που μου έμοιαζε με προπονητή(!) σε ποια διαδρομή μπορώ να πέσω.
Ήταν πολύ εξυπηρετικός, μου έδωσε και μερικές οδηγίες.

"Ξέρω, ξέρω..."
"Άπλά από το '94 ('93 το σωστό), έχω πέσει σε πισίνα 3 φορές.."

Είχα φροντίσει να βγάλω το ρολόι από το χέρι μου, δεν ξέρω πόση ώρα έκατσα μέσα.
Θυμάμαι όμως τι έκανα:
100μ. ελεύθερο - 100μ. ελεύθερο προάσκηση
100μ. ύπτιο - 100μ. ύπτιο προάσκηση
100μ. πρόσθιο
Σύνολο: 500μ.
100μ. χαλάρωμα
100μ. πόδια ελεύθερο - 100μ. πόδια ύπτιο, με σανίδα που είχαν

Και ανά 50μ. τουλάχιστον 10 αναπνοές - οπότε πρέπει να έκανα πάνω από 150...

Ο καιρός ήταν καταπληκτικός, η ατμόσφαιρα όπως ακριβώς την ήθελα: γύρω-γύρω πράσινο..
Όλα ήταν άριστα.
Κάποια από τις επόμενες φορές θα βγάλω και φωτογραφίες.

Κι η γλυκιά κούραση των μυών από άλλες εποχές...