Δώρο (updated)

Την καλύτερη έννοια του δώρου την έχω διαβάσει στον Jean-Claude Michéa, ο οποίος "εξαίρει το κυρίαρχο ρόλο που έπαιζε το δώρο σε όλες τις αρχαϊκές κοινωνίες, όταν ο άνθρωπος δεν είχε ξεπέσει στη κυνικότητα όπου όλα πρέπει να ανταλλάσσονται με βάση την πληρωμή και το χρήμα, ακόμα και ο έρωτας!", μας γράφει η ange-ta.

Η μη εμπορευματική ανταλλαγή και η αμοιβαιότητα, βρίσκεται στον αντίποδα της απόλυτης εξατομίκευσης [...] όπου το άτομο κινείται αποκλειστικά με γνώμονα το εγωϊστικό συμφέρον.
Και φυσικά δεν είναι κάτι που επιβάλλεται προγραμματικά αλλά αποτελεί μια εντελώς αυθόρμητη, καθημερινή συμπεριφορά των ανθρώπων, κληροδοτούμενη από όλες τις παλιές παραδόσεις. Γιατί στηρίζεται στην πραγματικότητα της σχέσης και τις δι-υποκειμενικότητας, χωρίς τις οποίες είναι αδιανόητη η ανθρώπινη κοινωνία.
Το αδιέξοδο Άνταμ Σμίθ, Ζ.Κ.Μισεά, Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2008, από το πρόλογο της Χριστίνας Σταματοπούλου (μετάφραση-επιμέλεια)

[περισσότερος Z.K.Μισεά: Η εκπαίδευση της αμάθειας - Το Αδιέξοδο Άνταμ Σμιθ]

Πριν λίγο ο gr (μου) έκανε ένα τέτοιο:
"Προβλέψιμα Παράλογοι" του Dan Ariely, εκδόσεις Ενάλιος, 2008

Πάντοτε το καλύτερο δώρο που μπορώ να κάνω θεωρώ ότι είναι ένα βιβλίο.
Και σε πείσμα των προηγούμενων καιρών, που το βιβλίο θεωρούταν μάλλον ξεπερασμένο, συνέχισε να ήταν το βασικό δώρο μου.
Το σκέφτομαι τώρα και πραγματικά το χαίρομαι!

Εάν θέλετε να μου κάνετε ένα δώρο, αλά Ζ.Κ.Μισεά, γράψτε μου για σύγχρονα βιβλία που "προσπαθούν" να περιγράψουν την ιστορία αυτής της χώρας.
Θεωρώ ότι η εγχώρια ιστορία ξεκινάει από το 1821 ή το 1944 ή το 1974, καθώς έχω ήδη διαβάσει τρία (3) τέτοια το 2008.
[1. ΙΣΤΟΡΙΑ (κωμικοτραγική) του ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974
2. Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ... ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟ(ΛΟ)ΠΗΣΗΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (1944-2007)
3. Από τη κοινωνία της ανάγκης στηνκοινωνία της επιθυμίας (1975-2005)]
Δεν με ενδιαφέρει καθόλου ποιας πολιτικής απόχρωσης συγγραφέα θα είναι, αυτό που με ενδιαφέρει κυρίως είναι η ιστορία αυτής της χώρας!

Εάν σας δυσκολεύω με τα "ιστορικά" μου, προτείνετε ότι θέλετε!

ΠΡΟΣΟΧΗ:

Όλα τα δένδρα δεν γίνονται βιβλία!

δείτε και ένα σχετικό ποιηματάκι