Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013

ζηλεύω



http://en.wikipedia.org/wiki/Machu_Picchu


via Computer Modeling of Heritage Resources, Peru
http://cast.uark.edu/home/education/field-programs/geomatics-for-archaeology-field-school.html

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Ευάγγελος Βενιζέλος Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

http://el.wikipedia.org

Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 επανεκλέχθηκε βουλευτής της Α' περιφέρειας Θεσσαλονίκης, πρώτος σε σταυρούς προτίμησης. Στις 7 Οκτωβρίου 2009 και μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές ορκίστηκε Υπουργός Εθνικής Άμυνας στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009. Η ανάθεση του Υπουργείου συνοδεύτηκε όμως και από μείωση των αρμοδιοτήτων του, καθώς αφενός ο νευραλγικός τομέας των εξοπλισμών ανατέθηκε στον Αναπληρωτή Υπουργό Πάνο Μπεγλίτη, άνθρωπο εμπιστοσύνης του Γιώργου Παπανδρέου, και αφετέρου οι εισηγήσεις άμυνας προς το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) ανατέθηκαν στον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Θεόδωρο Πάγκαλο.[7]

Επαναφέρω την ιδιότητα του Άκη Τσοχατζόπουλου σε μια παρόμοια κυβέρνηση

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

μαλαματένια λόγια




Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές
τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χθες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές

Τ’ αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
καλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρία
και να `σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά
κι όχι να ζεις μ’ αυτή την συμμορία
και να μην ξέρεις τ’ άστρο του φονιά

Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
απ’ του καιρού την άγρια πληρωμή
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή

Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ’ το παλιό μαρτύριο να `χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
γυναίκες στη γωνιά μ’ ασετυλίνη
παραμιλούν στην ακροθαλασσιά

Και στ’ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το `φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή

Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά

Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
και ξημερώνοντας Παρασκευή
τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βάλαν σε κλουβί
και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί

Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις
να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
και σαν κακούργο να με τιμωρείς

Προτιμώ τη live εκτέλεση, για ολόκληρο το ποίημα σε πιο καθάρια φωνή αλλά λογοκριμένο
Εκεί, το "συμμορία" έγινε "κομπανία" και το "και ξημερώματα Παρασκευή" άλλαξε σε "ξημερώνοντας μέρα κακή", θέλοντας να μην αντιστοιχίζεται με την 21η Απριλίου
Από την άλλη, ίσως, ο ποιητής να ήθελε να περιγράψει σκηνές της πορείας του ελληνισμού
[περισσότερη ανάλυση εδώ και εδώ]



Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

καθόλου κρίμα




 Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας

Αν δε χωράς μέσα σε μια άθλια πατρίδα
Αν δε σου φτάνει μια ελπίδα τυφλή
Αν δε χώρας μέσα σε μια ονειροπαγίδα
Αν δε χώρας σε μια αγκαλιά φυλακή

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
δεν χώρας πουθενά δε χώρας πουθενά

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
δεν χώρας πουθενά πουθενά πουθενά

Αν δε χώρας μέσα σ’ εν’ άνοστο αστείο
Αν δε σου φτάνει μια σκληρή προσευχή
Αν δε χώρας μέσα σ’ ένα ψυχοπορνείο
Αν δε χώρας σ’ ένα σπασμένο κορμί


Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

Force majeure

Εάν υπάρχει ένα ερώτημα που βασανίζει πολλούς αυτό είναι "τι μπορεί να αλλάξει;"

Η Ελλάς έχει μπει στο τραίνο, επίσημα, από το 2010. Από εκείνο το δειλό ξεκίνημα του ΓΑΠ με την αύξηση της τιμής της βενζίνης (2/2/2010), μέχρι το Καστελόριζο (23/4/2010). Έπεσαν οι υπογραφές και η πορεία συνεχίζεται, με νέες υπογραφές όποτε χρειάζεται, με τον Μπένυ, τον Παπαδήμο, τώρα το Σαμαρά και το Στουρνάρα. Η επικοινωνιακή πολιτική προσπαθεί να εκβιάσει τη συνέχιση της πορείας στο δρόμο του "μοναδικού πολιτικού κειμένου".

Υπάρχει στον ορίζοντα κάποιος παράγοντας που μπορεί να σταματήσει το τραίνο από τη πορεία του;
Προσωπικά, ύστερα από το μεγάλο πακέτο του Αντώνη στα τέλη του 2012, δεν βλέπω τι μπορεί να είναι αυτό.

Στις διπλές εκλογές είχαμε το μπαμπούλα του Αλέξη, ένα σκόπελο που ξεπεράστηκε και φαίνεται να δημιουργεί μια κοινωνική εφεδρεία, όμως σε επίπεδο αντιπολίτευσης, όχι εξουσίας ακόμα, ίσως τη νέα χρονιά. Βολεύει όλους η τακτική του ώριμου φρούτου.
Η ΧΑ ήταν μια άλλη διέξοδος, η άνοδός της όμως είχε και το ανάλογο επικοινωνιακό σκάσιμο, με την συρρίκνωσή της πλέον σε ανεκτά - για το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα - επίπεδα, με μια προσδοκία να βρεθεί τους επόμενους μήνες εκεί που ήταν το 1998 - δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο.
Οι κοινωνικές αντιδράσεις, ένας διαφορετικός παράγοντας που μπορεί να και να μην χρεώνεται κάπου συγκεκριμένα πολιτικά, έχουν φτάσει σε επίπεδα κορεσμού. Ο ψυχολογικός πόλεμος, που εκλύει μαζικά το φόβο απέναντι στον αόρατο εχθρό, είναι τόσο επιτυχημένος που έχει εξαφανίσει εντελώς κάθε έννοια συλλογικότητας, ο καθένας κοιτάει τον εαυτό του (τη δουλειά του, την οικογένειά του) περισσότερο από ποτέ, μια δοκιμασμένη συνταγή.

Αυτό που δεν συνειδητοποίησαν γρήγορα οι περισσότεροι ο εγκλωβισμός - αλά 1999. Οι περισσότεροι που ζουν σε αυτή τη χώρα είναι εγκλωβισμένοι όσον αφορά τις επιλογές τους. Μόνο οι νέοι είναι σε θέση διαφορετική, με την άνεση να μεταναστεύσουν, ελπίζοντας ότι τα λεφτά στα Βέλγια και τα Λόντρα θα υποκαταστήσουν τη μιζέρια του θαυμαστού οικοπέδου. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους έχουν ακόμα λίπος να αντέξουν το μειούμενο βιοτικό επίπεδο, την επικουρική, το 13ο-14ο μισθό και τις τιμές Βρυξελλών. Ο εγκλωβισμός φαίνεται ακόμα από τη δυναμική που έχουν οι συνιστώσες της δεξιάς, με τους νέους σχηματισμούς που δημιουργούνται. Απόλυτο εγκλωβισμό είχαμε και στη περίπτωση της Κύπρου, όπου τα πρώτα νούμερα κάνουν λόγο για πλούτο φυσικού αερίου σε επίπεδα που μπορούν άνετα να εξυπηρετήσουν (αν όχι μηδενίσουν) το δημόσιο χρέος έως το 2030, παρ΄όλα αυτά και εκεί έκαναν το δικό τους μνημόνιοσυνο. 

Συνεπώς, τι υπάρχει εκεί έξω ώστε να ανασχέσει τη πορεία; Ένα τυχαίο γεγονός;

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013