Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2007

Mαμά για υιοθεσία

Πρέπει να παραδεχτώ ότι η αναζήτηση προτύπου πατέρα με είχε συνεπάρει. Και δεν κρύβω ότι το ψάχνω ακόμα μιας και πρόκειται για μένα! Κι ας έχουν περάσει μπροστά από τα μάτια μου αρκετά πρότυπα μέχρι τώρα...
Άσχετο, αλλά στο ΑΟ έλεγαν ότι τα μάτια είναι οι κυριότερες πύλες εισόδου των πληροφοριών στον άνθρωπο..

Ήταν το δεύτερο μπάνιο στη θάλασσα για φέτος και ευτυχώς έγινε στο νησί.. Σιχαίνομαι να κάνω μπάνιο κοντά στην Αθήνα και το νησί είναι πάντα ότι καλύτερο. Μπροστά από το παγωτατζίδικο δεν έκανε πολύς κόσμος μπάνιο, ήταν ήρεμη κι η θάλασσα, μαγεία!

Δεν ήθελες και πολλά για να βουτήξεις, έτσι κι εγώ έπεσα κατευθείαν χωρίς να το σκεφτώ. Ήταν κρύα παρά το περασμένο του Μαϊου όμως δεν πτοήθηκα.. άλλωστε είχα πάρει την κρυάδα στην Ουρανούπολη!
Κολυμπήσαμε για δέκα λεπτά - ο μέσος μου χρόνος μπάνιου στην θάλασσα τα τελευταία χρόνια! Και βγήκαμε να πάρουμε και χρώμα, να φύγει η ασπρίλα του χειμώνα..


Διαγώνια δεξιά μας, ανάμεσα σε δύο ομπρέλες, δυο πιτσιρίκια, η πεθερά και η φίλη της μαμάς.. σύνολο πέντε, όλες γυναίκες εκτός από τον μεγαλύτερο πιτσιρίκο που κυκλοφορούσε χωρίς το μαγιό του!
Είχε δύο παιδιά και ένα υπέροχο σώμα, χωρίς κανένα ψεγάδι.. προσπάθησα αρκετή ώρα να βρώ έστω κι ένα μέχρι να κοιτάξω το πρόσωπό της προσεχτικά ώστε να πω ότι ήταν η Βάσω Καραντάσιου, η αθλήτρια που τα είχαμε στάξει για δούμε το 2004!
Άσχετο Νο.2: τρομερό το beach volley!

Κάναμε λοιπόν το μπάνιο μας δίπλα στην μαμά Βάσω και τα δύο πιτσιρίκια της. Η μικρή κοιμόταν αρκετά ενώ ο μεγάλος έπαιζε κυρίως με τη μαμά του. Όταν η μαμά έδωσε το σύνθημα να ξεπλύνουν τα κουβαδάκια και μαζέψουν τα παιχνίδια τους, ρώτησε την νυσταγμένη μικρούλα αν μπορεί να κρατήσει τα καθαρά παιχνίδια κοντά της. Αργότερα, χωρίς η μικρή να δείξει σημάδια δυσφορίας ή να θέλει κάτι συγκεκριμένο, η μαμά ρωτάει αν θέλει να βάλει τα παντοφλάκια της.

Η μικρή προφανώς δεν ήξερε το "όχι"! Και δεν είπε ότι ήθελε κάτι άλλο... Μόνο ζήτησε κάποια στιγμή από τη μαμά της να την πάρει αγκαλιά, κάτι που έγινε τελικά.
Οι τρεις τους κατάφεραν να μαζέψουν όλα τα πράγματά τους και να πάνε να περιμένουν τον μπαμπά τους που ερχόταν με το επόμενο καράβι...


Μπορεί σ'αυτή την ιστορία να μην είχαμε τρομερές διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον γονιό και το παιδί, αλλά περισσότερο μια συνδιαλλαγή όπου το ένα μέρος ..δεν γνώριζε το "όχι"!

4 σχόλια:

_ST_ είπε...

θες να γίνεις πατέρας, ε?

gk είπε...

Υπάρχει αλήθεια πρότυπο πατέρα;;;
Όσο για τις συνεχείς διαπραγματεύσεις με μωρά παιδία προσωπικά δεν πιστεύω ότι είναι και η καλύτερη παιδαγωγική μέθοδος. Προσωπική όμως γνώμη.

Πάντως εσύ πλέον πηγαίνεις στις παραλίες για να δεις μόνο μωράκια...κυριολεκτικά χαχα.

_ST_ είπε...

Βασικά πρεπει να ξέρετε ότι ενω η μητερα ειναι βιολογικός ρόλος, ο ρόλος του πατέρα είναι απολυτα κοινωνικό φαινόμενο...
Επομένως το κατα πόσο υπάρχει πρότυπο πατέρα είναι ζητημα της κοινωνίας..

Geokalp δεν απαντησες στο ερωτημα μου...

geokalp είπε...

απάντηση: για αυτό γίνονται όλα!

μου άρεσε η τοποθέτηση περί "κοινωνικού" ρόλου...